Youtube channels to subscribe to!

Յութուբում իմ գտած ամենակայֆ «ալիքներից», որոնց արժի բաժանորդագրվել.

audiobooksfree - անվճար աուդիոգրքեր (անգլերեն)

blagmusic - վարժություններ վոկալի համար

Shortz - կարճամետրաժ ֆիլմեր. մեկը մյուսից հրաշք

SpokenVerse - Tom O'Bedlam-ը կարդում է (հիմնականում) անգլերեն բանաստեղծություններ. իրենից լավը չկա! :)

Լավ ու վատ երգիչների մասին

Ափալ-թափալ երաժշտական նոթ # 2.

Նոր մտածում էի, թե ինչի ա, օրինակ, պարզ մարդու խոսքերով ասած, Բաքլին լավ երգիչ, բայց խոսքի Բիյոնսեն լավը չի: Ախր լսում եմ, լսում, վրոդի վերջինն էլ ա տեխնիկապես հզոր վոկալիստ: Ո՞վ չէր երազի` տենց երգել իմանար...

Ու տենց կան շատ-շատ լավ վոկալիստներ, որ լսում-լսում եմ, ասում եմ՝ վավու՜, ոնց էլ սենց երգում ա, ուխ տի՜, խի՞ ես իրենց չեմ լսում և այլն, բայց ֆսյո ժը «հոգու խորքում» :D զգում եմ, որ իրենք լավը չեն: Ու պատասխանը ինձ թվում ա՝ նրա մեջ ա, որ կա էսպես ասած երգիչների մի կատեգորիա, որոնք լավ են երգում, բայց որոնց մոտ առաջնային նպատակ ա ձևավորված՝ մարդկանց զարմացնել, վոկալի լավ տեխնիկա ցույց տալ՝ շփոթելով էդիկ երգարվեստի հետ, ու կան երգիչներ, որոնց մոտ վոկալի տեխնիկան ոչ թե նպատակ ա, այլ միջոց, գործիք: Էդ մարդիկ են, որ ձգտում են հենց իսկական արվեստ ստեղծելու: Էս վերջին նախադասությունը մի տեսակ շատ «քիթը ցցած ինծիլիգենտի» հնչողություն ունի, բայց էդ էնքան պարզ, հասարակ, մարդկային, ՄԱՐԴԿԱՅԻՆ, մարդուն անասուններից տարբերակող բան ա. առօրյա ուտել-խմել-*ա*ելուց ու կրկեսի կապիկների նման մեխանիկորեն ինչ-որ բաներ անել սովորելուց բացի հոգևոր, «երկրից կտրված» արժեքներ ստեղծել, ունենալ. թեկուզ մենակ սեփական գլխում անկապ մտքերի ու զգացմունքների տեսքով՝ առանց նույնիսկ ուրիշների համար ինչ-որ արտահայտչաձև տալու... Հենց էդ ա Բաքլիի ամբողջ անկեղծությունը, սիրունությունը, ամբողջ արժեքը: Երբեք պետք չի էդ վոկալ կոչվածը վերջնական նպատակակետ սարքել. դա ընդամենը գործիք ա, միջոց: Ես իմացա, oui! ^_^

Կասկադի նոր արձանի մասին

Ֆերնանդո Բոտերո. «Սիգարետով կինը»

Դեռ միայն լուսանկարներով եմ հասցրել տեսնել Կասկադում նոր տեղադրված արձանը, ու ինձ դուր է գալիս: Հասկանում եմ նաև նրանց, ում դուր չի գալիս, բայց ինձ դուր չեն գալիս նրանք, ովքեր «դժվարանում են դա նույնիսկ արվեստի գործ անվանել»: Արվեստի նպատակը ոչ միայն ստանդարտ էսթետիկ պատկերացումներ մարմնավորելն է, այլ հաճախ գոյություն ունեցող իրականությունը մարդկանց վառ կերպով ցույց տալն է, քննադատելը, գեղեցկություն փնտրելը ամենաանհավանական տեղերում, որտեղ առօրյա հոգսերով տարված հասարակ մարդիկս հաճախ չենք նկատում: Ես ինքս լրջորեն կառաջրկեի արձանը վերանվանել «Երեսունն անց երևանցի տանտիկինը՝ մայիսյան սեքսից հետո»: Մեր քաղաքի թաքնված կյանքի մի մասը էդքան վառ կերպով արտահայտող արձան երևի թե դժվար է գտնել: Ու ինքը տգեղ չի բնավ: Շատ լավն ա, հա: :)